ببرم « 1 » . مراد آن حضرت آن بود كه مىترسم اهل مدينه عيب « 2 » مرا بكنند با آنكه جدّ آن حضرت - كه أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه باشد - اين كار مىكرد . و امّا چون در زمانى بود كه عيب نبود جايز بود كه حضرت امير « 3 » مرتكب آن بشود ، بلكه از براى آن حضرت منقبتى بود و تعليمى بود « 4 » مردمان را كه آن طريقه را فراگيرند . و روايت است كه : حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روزى اراده نمودند كه به نزد اصحاب خود روند و در اثناى بيرون آمدن از خانه نگاه به خُم آبى كردند و عمامه و ريش مبارك خود را هموار نمودند ، بعد از آن كسى به آن حضرت گفت : يا رسول اللَّه « 5 » ! آيا شما هم « 6 » از براى مردم آرايش مىكنيد ؟ در جواب فرمودند : بلى ، به درستى كه خداى عزّ وجلّ دوست دارد كه هرگاه بندهء او به نزد برادران مؤمن رود آرايش خود را از براى ايشان بكند « 7 » . و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : بايد كه هركس « 8 » از شما كه « 9 » به ديدن برادر مسلمانى رود خود را زينت بدهد « 10 » مانند زينتى كه از براى غريبى مىكند كه مىخواهد او را در بهترين هيئتى ببيند « 11 » . و حضرت صادق عليه السلام مىفرمودند كه : جامهء پاكْ دشمن را « 12 » خوار و نگونسار مىكند « 13 » - « 14 » .

--> ( 1 ) . الكافي 2 : 123 ح 10 . ( 2 ) . عيب / a غيبت . ( 3 ) . s a + عليه السلام . ( 4 ) . a - و تعليمى بود . ( 5 ) . s + صلّى اللَّه عليه وآله . ( 6 ) . a s + خود را . ( 7 ) . الكافي 6 : 439 ح 10 . مكارم الأخلاق : 96 با اندكى اختلاف . ( 8 ) . كس / a s كسى . ( 9 ) . a s - كه . ( 10 ) . بدهد / a دهد . ( 11 ) . الكافي 6 : 439 ح 10 . تحف العقول : 102 . مكارم الأخلاق : 98 . ( 12 ) . s - را . ( 13 ) . مىكند / a s مىسازد . ( 14 ) . الكافي 6 : 441 ح 1 . مكارم الأخلاق : 103 .